znajdź psa wśród owiec

Ich właściciele nie dadzą ich niewolnikom, młodym żołnierzom czy chłopcom"; z postanowienia z 21 września 1624 roku czytamy: "Psy wywołują duże szkody wśród owiec i kóz, zgodnie z czym postanawia się, że w przeciągu ośmiu dni wszystkie z wyjątkiem jednego psa na obejście zostaną zabite, jeden pies może zostać do 42. ust. 1a. podano, że posiadacz zwierząt gospodarskich natychmiast informuje powiatowego lekarza weterynarii o każdym przypadku padnięcia bydła, owiec lub kóz. Przepis nie uzależnia tego zgłoszenia od stanu zdrowotnego zwierząt, Należy zgłaszać wszystkie upadki przeżuwaczy, bez względu na przyczynę padnięcia bydła, owcy, kozy. Najgrubszą wełnę można znaleźć wśród owiec przystosowanych do ekstremalnie zimnych i wietrznych warunków. Adaptacje są tak głębokie wśród rasy owiec, że można rozpoznać pochodzenie zwierzęcia na podstawie wełny na jego ciele. Owce z dłuższą wełną są często strzyżone przez swoich hodowców w celu ubrania. Efekty Nauczony samotności pies to… szczęśliwi sąsiedzi! Bo nie szczeka, bo nie drapie, bo jest spokojnie. No i, oczywiście, spokojniejszy psychicznie pupil. Czy Ty też przez pandemię przyzwyczaiłeś POLUB nas na Facebooku: http://www.facebook.com/milczenieowiecSUBSKRYBUJ nasz kanał na YouTube: http://goo.gl/IwJDPbOBSERWUJ nas na Twitterze: http://twitter Site De Rencontre Francais A Londres. Janet McNally hoduje owce i krowy na farmie w Minnesocie. Żyje tu duża populacja dzikich zwierząt, w tym dwa gatunki wilków, kojoty, lisy, pumy i czarne niedźwiedzie. W 1999 r. stado Janet zdziesiątkowała wataha ponad 20 wilków. W ciągu kilku tygodni straciła 75 owiec. Po tej tragedii zaczęła się interesować wykorzystaniem psów do ochrony zwierząt hodowlanych. Dowiedziała się, że drapieżniki szczególnie respektują podhalany, więc skontaktowała się ze Stowarzyszeniem na rzecz Pracujących Owczarków Podhalańskich (patrz ramka) i za jego pośrednictwem kupiła szczeniaka o imieniu Koci. Dziś stad Janet pilnuje dziewięć psów pasterskich. – Koci jest szefem farmy. Gdy przeganiamy stado, zwierzęta idą za nim. Jeśli on się zatrzyma, całe stado staje. Owce nauczyły się zwracać uwagę na jego postawę. Nie wejdą na pastwisko, jeśli Koci zasygnalizuje im niebezpieczeństwo – opowiada o swoim ulubieńcu Janet. Podkreśla, że zaskakująco dobrze umie on ocenić sytuację: – Potrafi użyć siły, lecz tylko tyle, ile trzeba. Dzięki temu jest skuteczny, ale niekłopotliwy. Kiedy stado wędrowało na nowe pastwisko i mijało gospodarstwo, w którym są duże, niesforne psy, Koci chwycił jednego z nich za szyję i siedział na nim, póki owce nie przeszły. Janet wykorzystuje także inne europejskie rasy pasterskie. Ma doświadczenie w pracy z takimi psami, jak owczarek maremma, mastif hiszpański, kuvasz oraz z najbardziej popularnymi w Stanach Zjednoczonych: pirenejskim psem górskim i owczarkiem anatolijskim. – Każda rasa ma swoje zalety – uważa Janet. – Maremma i podhalan pracują blisko stada i nie włóczą się, ale dorastające psy obu tych ras są bardzo rozbrykane i mogą być niedelikatne wobec owiec. Mastif hiszpański i pirenejski pies górski są najłagodniejsze dla owiec ze wszystkich ras, które miałam, ale bardziej się oddalają od stada. Podhalany w większym stopniu niż inne rasy pasterskie przywiązują się do człowieka. Właściciel musi jednak ustalić swoją pozycję jako przewodnik psa, bo inaczej może się pojawić kłopot z udowodnieniem mu, czyje tak naprawdę są owce… Szczeniak i jagnię Aby owczarek nadawał się do pracy przy zwierzętach gospodarskich, niezbędne jest odpowiednie wychowanie. Dzięki intensywnej socjalizacji w szczenięctwie psy w wieku dorosłym nie wykazują cienia agresji wobec owiec czy kóz. – Moje szczenięta rodzą się w owczarni, więc natychmiast przyzwyczajają się do zapachu owiec – mówi Janet McNally. – Gdy mają miesiąc, przynoszę do ich kojca małe owieczki. Szczenię owczarka musi stale przebywać z owcami do 16. tygodnia, bo w tym czasie u psów tworzą się więzi społeczne. Od czwartego miesiąca życia szczenięta uczestniczą w specjalistycznym szkoleniu. Powinny się nauczyć trzymać blisko stada, podążać za nim i go bronić. Hodowcy owiec mają na to różne sposoby. Janet stosuje ruchome ogrodzenie z siatki pod napięciem – zmieniając jego położenie, zmusza owce i psa do przemieszczania się. Młode czworonogi dostają do pilnowania jagnięta na małym obszarze, a starsze – większe owce i rozleglejsze pastwisko. W wieku 6-8 miesięcy psy już rozumieją, że muszą się ruszyć za każdym razem, gdy stado się przemieszcza. Później hodowcy pozostaje tylko kontrolowanie, jak owczarek sobie radzi. Kłopoty mogą się pojawić w wieku ok. 18 miesięcy, kiedy to niektóre psy w zabawie stają się niedelikatne wobec owiec. Wtedy hodowca musi skarcić stróża przyłapanego na nękaniu owcy. Gdy owczarek skończy dwa i pół roku, wyrasta z trudnego okresu. Psy pasterskie bardzo skutecznie chronią stada przed drapieżnikami. – Latem na pastwisku jest 500 owiec z młodymi. Od czasu, gdy mam psy pasterskie, wilki ani razu nie zaatakowały mojego stada – zapewnia Janet. – Odkąd kóz pilnuje Ellie, nie mieliśmy żadnych problemów z liczną populacją kojotów żyjącą w okolicy – potwierdza Tim Budnik, potomek polskich emigrantów, któremu urodzona w Łodzi podhalanka pomaga w pracy na farmie w stanie Iowa. Podhalan na wagę złota Według Carol Wood, hodowczyni owczarków podhalańskich i historyka Stowarzyszenia na Rzecz Pracujących Owczarków Podhalańskich, podhalany przewyższają swoimi zaletami inne europejskie psy pasterskie, z których wiele od dziesięcioleci jest hodowanych wyłącznie jako psy wystawowe lub rodzinne. W efekcie stają się łagodniejsze i mniej się nadają do pilnowania. – Duża część hodowców pirenejskich psów górskich dąży do uzyskania puszystej szaty lub wytwornego chodu, w którym czworonóg wysoko unosi łapy. Obie te cechy cieszą oko, gdy obserwujemy zwierzaka na ringu wystawowym, ale zupełnie nie sprawdzają się w pracy – zauważa Carol Wood. – Ten rodzaj włosa nie chroni przed wilgocią. Natomiast chód z wysokim unoszeniem kończyn nie pozwala na daleki wykrok. Tak poruszający się pies szybko zmęczyłby się w trudnym terenie i nie dotrzymałby kroku stadu. Byłby również narażony na przegrzanie w cieplejsze dni z powodu dodatkowego wysiłku, który wkładałby w ruch. Mimo starań hodowców i miłośników owczarków podhalańskich zmierzających do ich popularyzacji w Stanach Zjednoczonych trudno nabyć szczenię tej rasy. – Jest kilku hodowców podhalanów, którzy oferują dobre pracujące psy, lecz farmerzy narzekają, że coraz trudniej takiego hodowcę znaleźć – przyznaje Carol Wood. Wiele podhalanów w Stanach Zjednoczonych to psy rodzinne, w najlepszym wypadku pilnujące domu i posesji. Niektóre są wykorzystywane w terapii w szpitalach i klinikach. Szkoli się je też do asystowania osobom niepełnosprawnym. Tatra Dogs Pierwszymi owczarkami podhalańskimi, które trafiły do Stanów Zjednoczonych, były dwie suczki i pies, kupione w 1980 r. w Krakowie i Zakopanem przez zakochanego w tej rasie pracownika amerykańskiego konsulatu. Gdy w 1981 r. ogłoszono w Polsce stan wojenny, psy wysłano za ocean. Dziś hodowcy i właściciele owczarków podhalańskich, zwanych tam Tatra Dogs, prowadzą kluby rasy w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Ocenia się, że obecnie w USA mieszka około 250 jej przedstawicieli, z czego 100 pracuje na farmach, pilnując najczęściej stad owiec, kóz i bydła, ale również lam czy strusi. Aby wciąż pasły Polish Tatra Working Dog Association (Stowarzyszenie na Rzecz Pracujących Owczarków Podhalańskich) w Stanach Zjednoczonych zrzesza kilkanaście osób, które promują rasę i dbają o zachowanie historycznych cech podhalana jako psa pracującego – pilnującego stad. Stowarzyszenie prezentuje owczarki podhalańskie na festiwalach rolniczych, a raz w roku jego członkowie wraz ze swoimi psami biorą udział w pokazie przepędzania owiec, tzw. redyku. Podczas tego spektakularnego wydarzenia przy stadzie liczącym 8,5 tys. owiec pracuje 30 psów, a pasterze ubierają się w tradycyjne stroje górali z Podhala. – Zainteresowanie psami pasterskimi do obrony stad wciąż rośnie – ocenia Andrew Tokarz, prezes stowarzyszenia. – Są bardzo skuteczne i… ekologiczne. Więcej na Podhalany w Bieszczadach Prace nad upowszechnieniem wykorzystania owczarków podhalańskich do ochrony stad są prowadzone także w Polsce. W 1995 r. dr Wojciech Śmietana z Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Krakowie przekazał kilkanaście 7-tygodniowych szczeniąt owczarków podhalańskich do gospodarstw owczarskich i koziarskich w Bieszczadach. Dr Śmietana zajmuje się badaniem życia wilków i nieustannie styka się ze szkodami przez nie wyrządzonymi. Górale tatrzańscy, od pokoleń mający do czynienia z tymi drapieżnikami, nauczyli się skutecznie chronić stada. Jednak hodowcy z Bieszczad to często osoby, które trafiły w ten rejon po wojnie z nizinnych regionów Polski, gdzie nie było takiego zagrożenia. Chcąc im pomóc, dr Śmietana zainteresował się opracowaną przez naukowców z Uniwersytetu Stanowego w Oregonie metodą wychowania i szkolenia pasterskich psów stróżujących. Zakłada ona, że odpowiednio przygotowany pies nieustannie przebywa w pobliżu stada i samodzielnie potrafi je chronić przed atakami wilków. W wypadku zagrożenia powinien wyjść naprzeciw intruzom, stanąć między nimi a stadem i szczekać. Wtedy kozy i owce zbijają się w zwartą gromadę i uciekają – zwykle wystarcza to, by zniechęcić drapieżnika. Z pierwszych siedmiu psów wprowadzonych do bieszczadzkich gospodarstw dwa doskonale spełniły pokładane w nich nadzieje: zżyły się ze swoimi stadami, nie odstępują ich na krok i przebywają z nimi na halach nawet pod nieobecność pasterza. Z pozostałymi było trochę problemów, lecz i tak straty powodowane przez wilki zmalały z kilkunastu do kilku owiec. Dr Śmietana sprowadził więc do zainteresowanych gospodarstw 20 kolejnych szczeniąt. – Połowa z wydanych przeze mnie szczeniaków to psy z metrykami ZKwP, pozostałe są potomkami pracujących rodziców. Wśród baców tylko nieliczni mają psy zarejestrowane w związku. Rodowodowe podhalany zwykle nie są wykorzystywane do pracy, a szkoda, bo nadają się bardzo dobrze do roli pasterskiego psa stróżującego – ubolewa dr Śmietana. Dzięki jego działaniom rośnie zainteresowanie owczarkami podhalańskimi wśród lokalnych hodowców i psów na halach przybywa. Coraz więcej owczarków pracuje też we właściwy sposób, czyli samodzielnie. (MU) Zagadka na spostrzegawczość, która dla większości ludzi jest zbyt trudna, w rzeczywistości posiada bardzo proste i intuicyjne rozwiązanie. Sprawdź koniecznie, czy jesteś w stanie podołać temu wyzwaniu. Gdzie ukrył się pies prowadzący stado? Wcale nie takie trudne Nie bez powodu mówi się, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka. Czworonogi z łatwością wychwytują w jakim nastroju jest ich właściciel i w kilka sekund potrafią poprawić humor. Pomagają także w pracy w wielu różnych dziedzinach życia. Służą jako ratownicy czy tropiciele zaginionych, ale również sprawdzają się w roli przewodników osób bezdomnych bądź stad owiec. Niekiedy ich sierść jest tak zbliżona do odcienia wełny owiec, że wypatrzenie ich w tłumie zwierząt wcale nie jest proste. W sieci pojawiła się fotografia przedstawiająca stado owiec, kierowane przez psa. Autorka zdjęcia, Jennifer Huttinga zamieściła je na swoim profilu na Facebooku. Jak podała, fotografię wykonano w Wyoming w USA. Na obrazku można zobaczyć tłoczące się owce, które najprawdopodobniej są spędzane w kierunku zagrody. Zagęszczenie zwierząt na metr kwadratowy jest tak duże, że niełatwo jest wypatrzeć, gdzie pośród nich ukrył się pies. Niektórzy uważają wręcz, że jest to idealna zagadka na spostrzegawczość, ponieważ tylko ludzie o dużej zdolności koncentracji są w stanie dostrzec zwierzę. Statystyki wskazują, że tylko 5 procent osób, które podejmą się tego wyzwania, zdołają udzielić poprawnej odpowiedzi. Zagadka bardzo przypadła do gustu internautom. Niektórzy potrzebowali wielu godzin, aby odszukać psa. Nie jest to jednak niemożliwe. W komentarzach pod postem pojawiło się sporo odpowiedzi, wśród których nie wszystkie były prawidłowe. Imgur Po dokładnej i rzetelnej analizie zdjęcia można dostrzec, że głowa psa wynurza się z tłumu owiec w okolicach drugiego rzędu od dołu. Jego głowa jest przytulona do jednej z nich. Ze względu na to, że sierść psa ma niemal identyczny odcień, co runo owiec, niełatwo jest go dostrzec. Trzeba przyznać, że strażnik stada znakomicie opanował umiejętność kamuflażu. Dzięki temu jego podopieczni mogą się czuć całkowicie bezpiecznie. Ewentualny drapieżnik nawet nie zauważyłby, że zwierzęta są chronione i dzięki temu mógłby zostać z zaskoczenia obezwładniony przez psa. Freepik Specjaliści uważają, że rozwiązywanie tego typu quizów w przerwie od pracy, to najlepszy sposób na relaks mózgu. Współcześnie człowiek utracił umiejętność pełnej koncentracji, ponieważ nieustannie ulega rozproszeniu przez czynniki zewnętrzne takie jak hałas, Internet, telewizja itp. Dobrym sposobem na ograniczenie ich wpływu na organizm jest właśnie rozwiązywanie pobudzających myślenie zagadek. Inną łamigłówką, którą uwielbiają internauci, jest zdjęcie przedstawiające tłum duchownych, wśród których ukryła się „panda”. Fotografie: Imgur (miniatura wpisu), Imgur, Freepik Dog – najlepszym przyjacielem człowieka. Każda rasa ma swoje zalety, a gospodarze Fuzzies może powiedzieć zabawne historie o oddziałach. A jeśli otworzyć darmowe gry psa, można grać z nimi w Internecie. Dla psów stworzył własną modę, a jeśli życie jest niemożliwe, aby kupić coś podobnego w sklepie żadnych ograniczeń i jest dostępny do przekształcenia własnego psa, ona próbuje na elegancki melonik kapelusz, krawat kolorowy krawat lub kołnierz falbanką. Albo rzucić jej kij i psa złapać go w locie. Uwielbia też patrzeć słodkie kości i goni piłkę. Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie Streszczenie. Przedsiębiorca i przedsiębiorczość są defi niowane na wiele sposobów. Na potrzeby pracy przyjęto, że przedsiębiorczość dotyczy gotowości do zmian mających za zadanie poprawę sytuacji ekonomicznej. W artykule przedstawiono wyniki z badań go-spodarstw zajmujących się hodowlą owiec na terenie województwa podlaskiego. Bada-nia dotyczą lat 2003–2004 oraz roku 2009. Wyniki badań z lat 2003–2004 posłużyły do zidentyfi kowania sytuacji w gospodarstwach owczarskich oraz jako baza do porównania zmian w postawach rolników, które nastąpiły po pierwszych latach członkostwa w UE. Do określenia gotowości hodowców owiec do zmian (zachowań przedsiębiorczych) zo-stały przedstawione możliwości zwiększenia opłacalności produkcji owczarskiej. Poziom przedsiębiorczości i gotowości do takich działań wśród hodowców owiec jest niski. Przej-mowanie gospodarstw przez młodych producentów może przyczynić się do podejmowania decyzji innowacyjnych. Słowa kluczowe: hodowla owiec, przedsiębiorczość, integracja europejska, woj. pod-laskie WSTĘP Przedsiębiorcę i przedsiębiorczość defi niowano w przeszłości w różny sposób, w za-leżności od ustroju społeczno-gospodarczego. W okresie merkantylizmu przedsiębiorcą był kapitalista handlowy realizujący transakcje handlowe. W okresie rewolucji przemy-słowej to przedsiębiorca przemysłowy podejmował się wytwarzania produktów, przy za-angażowaniu kapitału w zakup maszyn i organizację produkcji. Ojciec ekonomii Smith w swojej pracy pt. „Badania nad naturą i przyczynami bogactwa narodów” z 1776 r. wska-zał na takie kierunki przedsiębiorczości, jak wytwarzanie surowców, ich przetwarzanie, przewożenie produktów oraz dokonywanie podziału na drobne części. Przedsiębiorca zo-Adres do korespondencji – Corresponding author: Tomasz Rokicki, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego, Katedra Ekonomiki i Organizacji Przedsiębiorstw, ul. Nowoursynowska 166, 02-787 Warszawa, tel. (22) 593 42 38, e-mail: tomasz_rokicki@ 1Praca naukowa fi nansowana ze środków na naukę w latach 2009–2010 jako projekt badawczy nr N N311 010537 192 T. Rokicki Acta Sci. Pol. stał określony jako człowiek posiadający umiejętność oszczędzania i mobilizowania ka-pitałów [Grzebyk 2005]. Ciekawą defi nicję przedsiębiorczości podał Schumpeter [1960], określając ją jako nową kombinację środków produkcji umożliwiającą wprowadzenie nowego wyrobu lub technologii, otwarcie nowego rynku, pozyskanie nowych źródeł su-rowców lub wprowadzenie nowej organizacji. W polskiej literaturze przedsiębiorczość jest określana jako cecha wyzwalająca inicjatywę, zapobiegliwość oraz troskę o rozwój fi rmy, o maksymalizację jej wyników rzeczowych i fi nansowych [Skowronek-Mielcza-rek 2003]. Rozumiana też jest jako funkcja w zarządzaniu fi rmą utożsamiana z celem jej działalności, jakim jest maksymalizacja korzyści materialnych czy też niematerialnych [Strużycki 2002]. Zdaniem Sikorskiej-Wolak [2000], przedsiębiorczość to całokształt indywidualnych lub zespołowych działań bądź predyspozycji do działania, które przeła-mują istniejące wzorce. Podstawowymi pojęciami dla przedsiębiorczości są kreatywność i innowacyjność. Zdaniem Grzebyk [2005], przedsiębiorczość może być rozpatrywana jako: sposób działania charakteryzujący się gotowością podejmowania nowych, niekon-wencjonalnych, ryzykownych przedsięwzięć i wykazaniem inicjatywy w ich poszu-kiwaniu i rozpoczynaniu, cecha ogólna przedsiębiorstwa, wyrażająca się w poszukiwaniu i podejmowaniu z własnej inicjatywy i na własną odpowiedzialność i ryzyko nowych, niekonwencjo-nalnych sposobów działania w celu osiągnięcia sukcesu. Przedsiębiorczość jest więc defi niowana w literaturze przedmiotu w zróżnicowany sposób. Pojęcie przedsiębiorcy może być natomiast defi niowane jako człowieka, który tworzy przedsiębiorstwo lub je kontroluje, dostrzega sprzyjające okazje i wykorzystuje je [Say 1960]. Według Schumpetera [1960], przedsiębiorca podejmuje nowe działania lub przekształca dotychczasowe przedsięwzięcia w nowe, dokonuje wyborów w różnych sytuacjach społecznych. Działania ekonomiczne i nieekonomiczne takiej osoby stają się częścią procesu rozwojowego. Z kolei Drucker [1992] określa przedsiębiorcą tego, kto poszukuje zamiany, reaguje na nią i wykorzystuje okazje do społecznej lub gospodarczej innowacji. Przedstawione defi nicje przedsiębiorczości i przedsiębiorcy miały za zadanie uka-zanie zróżnicowanego podejścia do tych pojęć. Autor skłaniałby się do przyjęcia na po-trzeby pracy defi nicji, według której działania związane z przedsiębiorczością dotyczą gotowości do zmian mających za zadanie poprawę sytuacji ekonomicznej oraz chęć do wprowadzania ich w życie. Produkcja owczarska, będąca jednym z rodzajów działalności rolniczej, straciła na znaczeniu pod koniec XX wieku. Przyczyną był drastyczny spadek pogłowia owiec w drugiej połowie lat 80. i w pierwszej połowie lat 90. XX wieku. Taka sytuacja była spowodowana zmniejszeniem się popytu na produkty owczarskie, a w rezultacie opła-calności produkcji owczarskiej. Spadły przede wszystkim ceny wełny, a na świecie wy-stępowała nadprodukcja tego surowca [Klepacki 2005]. Najbardziej wytrwali owczarze pozostali na rynku, likwidacji zaś uległy stada najmniejsze. Nowy, dominujący kierunek mięsny produkcji owczarskiej spowodował zmiany w liczebności i strukturze rasowej owiec. Oprócz użytkowania mięsnego ważnym kierunkiem stała się hodowla ras zacho-wawczych [Klepacki, Rokicki 2005]. Pogorszenie się sytuacji ekonomicznej gospodarstw • • Stan i perspektywy rozwoju przedsiębiorczości wśród hodowców owiec 193 Oeconomia 9 (2) 2010 owczarskich mogło przyczynić się do większej gotowości rolników do zmian, innowa-cji, do działań rozumianych jako przedsiębiorczość. Celem artykułu jest określenie po-staw, gotowości do zmian wśród hodowców owiec, którzy pozostali na rynku. Integracja z Unią Europejską i związane z tym przekształcenia w wielu sferach mogły spowodować zmianę postaw, podjęcie nowych działań w ramach produkcji owczarskiej. W związku z tym ważne wydaje się określenie, w jakim kierunku ewoluowały działania związane z przedsiębiorczością. MATERIAŁ I METODY W artykule przedstawiono wyniki z badań gospodarstw zajmujących się hodowlą owiec na terenie województwa podlaskiego. Badania dotyczą lat 2003–2004 oraz roku 2009. W latach 2003–2004 na terenie województwa podlaskiego istniało 65 gospodarstw hodowlanych. Badaniami objęto całą populację. Gospodarstwa były zróżnicowane pod względem powierzchni użytków rolnych (UR) oraz liczby posiadanych owiec matek. Wykorzystując metodykę stosowaną przez GUS podczas Powszechnych Spisów Rol-nych, można było podzielić gospodarstwa na grupy według powierzchni UR. W badanej zbiorowości brak było gospodarstw o powierzchni do 5 ha. W przedziale 5,01–10 ha było 7 gospodarstw, 10,01–15 ha – 19 jednostek, 15,01–30 ha – 29, 30,01–50 ha – 7, a powyżej 50 ha UR tylko 3 gospodarstwa. Między powierzchnią UR a liczebnością stada matecznego owiec istniała korelacja dodatnia. Stada liczyły od 35 do 300 owiec matek. Populacja była więc dość zróżnicowana. W 2009 roku badania powtórzono na mniejszej grupie, tj. 10 gospodarstw, które były w populacji z lat 2003–2004. Był to pierwszy etap realizacji grantu badawczego, a w kolejnych przebadanych ma zostać 15 kolejnych gospo-darstw. Do przedstawienia sytuacji hodowli owiec w latach 2003–2004 wykonano analizę SWOT, a do określenia gotowości hodowców owiec do zmian (zachowań przedsiębior-czych) przedstawione zostały możliwości zwiększenia opłacalności produkcji owczar-skiej. W 2009 roku wykonano podobne zestawienia w celu określenia zmian w poglądach i perspektyw rozwoju przedsiębiorczości wśród hodowców owiec. Wszystkie dane zosta-ły zebrane na podstawie wywiadów kierowanych przeprowadzonych z rolnikami. WYNIKI Przystąpienie Polski do UE z perspektywy pierwszych lat zostało ocenione pozy-tywnie przez większość społeczeństwa. Jednak w samym okresie integracji opinie były zróżnicowane. Z członkostwem w strukturach europejskich wiązały się szanse i za-grożenia dla producentów owiec. Wyniki badań z lat 2003–2004 mają posłużyć do zi-dentyfi kowania sytuacji w gospodarstwach owczarskich oraz jako baza do porównania zmian w postawach rolników, które nastąpiły po pierwszych latach członkostwa w UE, a dokładnie w 2009 roku. Analiza SWOT przeprowadzona dla gospodarstw owczarskich w latach 2003–2004 zawiera tylko najważniejsze, według rolników, czynniki uszerego-wane według liczby wskazań (% odpowiedzi). 194 T. Rokicki Acta Sci. Pol. Wśród szans znalazły się: polepszenie opłacalności produkcji owiec (85% odpowiedzi), skorzystanie z kredytów preferencyjnych, funduszy unijnych (70%), dodzierżawienie i zakup ziemi (67%), niskie ceny produktów od owiec (72%), podatki w rolnictwie (68%), brak następcy (62%), wyższe koszty nawozów (58%), wyższe składki KRUS (52%), niższe wynagrodzenia na wsi niż w mieście (51%). Jako mocne strony gospodarstw zostały podane: wiedza poparta doświadczeniem (90% odpowiedzi), zamiłowanie do rolnictwa (84%), odpowiedni sprzęt do produkcji pasz (72%), wyspecjalizowanie się (70%), następca (61%), wiek gospodarza (54%). Rolnicy podali również słabe strony ich gospodarstw: słabe gleby i brak możliwości kupna ziemi (86%), brak inwestycji (79%), prowadzenie jednego rodzaju działalności rolniczej (67%), niedostateczne zmechanizowanie produkcji (64%), brak sprzętu do produkcji pasz objętościowych (57%), mała elastyczność (52%). W wyniku przeprowadzenia wywiadu uzyskano informacje o możliwościach zwięk-szenia opłacalności produkcji owczarskiej. Poszczególnym czynnikom (rolnik mu-siał wybrać 5 najważniejszych) nadano rangi. Za pierwszą lokatę czynnik otrzymywał 1 punkt, a za ostatnią (piątą) – 5 punktów. W latach 2003–2004 poprawa opłacalności była możliwa według rolników poprzez: Stan i perspektywy rozwoju przedsiębiorczości wśród hodowców owiec 195 Oeconomia 9 (2) 2010 DYSKUSJA W tej części artykułu zostaną omówione wyniki analizy SWOT z lat 2003–2004, któ-rej zadaniem było przedstawienie sytuacji gospodarstw hodowlanych. Obawy i nadzie-je zgłaszane przez rolników zostały zweryfi kowane w 2009 roku. Określono też, które z nich się sprawdziły, a które nie. Sytuacja gospodarstw jest bazą do podejmowania wie-lu decyzji, do zachowań przedsiębiorczych. Podobnym porównaniom zostaną poddane możliwości zwiększenia opłacalności produkcji owczarskiej, które należy utożsamiać z gotowością do takich działań. W latach 2003–2004 ważne dla gospodarstw owczarskiej było utrzymanie, a nawet wzrost stawek dotacji do owcy matki. W 2009 roku taka forma wsparcia została zanie-chana, zgodnie z postanowieniami zapisanymi w traktacie przedakcesyjnym. Możliwe było otrzymywanie tzw. płatności za ważenie, której wysokość była niższa niż wcześniej wypłacanych dotacji. Wyższe ceny produktów pochodzących od owiec były upatrywane jako szansa dla producentów na poprawienie opłacalności. Trzeba jednak stwierdzić, że wysokie ceny nie sprzyjały zainteresowaniu zakupem jagnięciny ze strony wciąż mało zamożnego społeczeństwa polskiego. Ceny żywca jagnięcego w 2009 roku utrzymywały się na trochę niższym poziomie niż w latach 2003–2004. Zainteresowanie społeczeństwa tym rodzajem mięsa ciągle wzrastało. Szanse dla gospodarstw rolnicy upatrywali w ob-niżeniu kosztów produkcji (spadek cen nawozów, paliwa), kosztów inwestycji (tańsze maszyny) oraz w możliwościach skorzystania z funduszy unijnych. W przypadku środ-ków do produkcji po akcesji nastąpił znaczny wzrost ich cen. Możliwość korzystania z funduszy unijnych przyczyniała się natomiast do wzrostu cen maszyn. Spełniły się więc zagrożenia, które podali rolnicy w latach 2003–2004. Wyższe nakłady oraz koszty po-wodują w konsekwencji większe dysproporcje w poziomie wynagrodzenia na wsi i w mieście oraz rezygnację młodzieży z pracy w gospodarstwie. Taka prawidłowość wystę-powała według rolników również w 2009 roku. Szanse wynikające z zakupu ziemi lub jej dzierżawy w 2009 roku zostały ograniczone do minimum, głównie na skutek wzrostu cen ziemi po akcesji do UE. Najważniejszą funkcją analizy mocnych i słabych stron przedsiębiorstwa jest określe-nie procesów i struktur ujawniających potencjał oraz rzeczywiste możliwości organiza-cyjne [Juchniewicz 2000]. Mocną stroną w przypadku gospodarstw było doświadczenie i zamiłowanie do produkcji rolniczej. Średni wiek rolnika w latach 2003–2004 wynosił 50 lat, większość miała następców. Mocną stroną było wyspecjalizowanie się w produkcji i posiadanie odpowiednich maszyn. W 2009 roku w niektórych gospodarstwach nastąpiła zmiana pokoleniowa. Do takiej sytuacji przyczyniły się możliwość skorzystania z rent strukturalnych oraz łatwiejszy dostęp do funduszy unijnych dla młodych rolników. Słabości wynikały z braku inwestycji oraz posiadania zbyt słabych gleb. Zwracano również uwagę na prowadzenie jednego rodzaju działalności i zbyt małą elastyczność. W 2009 roku poprawiła się sytuacja w zakresie inwestycji, co wiązało się również z lep-szym wyposażeniem w maszyny konieczne do produkcji. Możliwości zwiększenia opłacalności produkcji owczarskiej rolnicy widzieli w la-tach 2003–2004 przede wszystkim w wyższych stawkach dotacji do owiec matek. Na kolejnych miejscach znalazły się wzrost cen jagnięciny i wełny. Najmniejsze możliwości upatrywane były przez rolników w agroturystyce, przetwarzaniu surowców, większym 196 T. Rokicki Acta Sci. Pol. zainteresowaniu społeczeństwa jagnięciną i tworzeniu grup producenckich. Można więc powiedzieć, że rolnicy liczyli na czynniki rynkowe bardziej niż na te, które wymagają własnej aktywności, zachowań przedsiębiorczych. Ważność czynników wpływających na opłacalność produkcji owczarskiej w poszczególnych grupach gospodarstw według powierzchni UR była w małym stopniu zróżnicowana. W 2009 roku nastąpiła zmiana postaw rolników. Przy zastosowaniu podobnej metody oceny odpowiedzi jak w latach wcześniejszych określono najważniejsze sposoby na po-prawę opłacalności produkcji owczarskiej. Były one następujące: wzrost cen jagnięciny (1,10 punktu), Porównując wyniki otrzymane w 2009 roku do tych z lat 2003–2004 należy stwier-dzić, że rolnicy ciągle upatrują szans na poprawę opłacalności produkcji owczarskiej w czynnikach rynkowych. Na uwagę zasługuje większa liczba czynników, które wią-żą się z aktywnością ze strony producentów. Przetwarzanie surowców, głównie mięsa jagnięcego, przyczyniłoby się do poprawy wyników ekonomicznych. Rolnicy mogliby przejąć marżę pobieraną przez pośredników. Podobnie wygląda sytuacja w przypadku sprzedaży bezpośredniej, choć ze względu na coraz bardziej restrykcyjne przepisy ten sposób byłby trudniejszy. Typowymi działaniami związanymi z przedsiębiorczością są agroturystyka oraz tworzenie grup producenckich. Te działania wymagają zaangażo-wania, dodatkowych inwestycji, czy też zmierzenia się z wieloma formalnościami typu biurokratycznego. Ewolucja poglądów przebiega więc powoli, a hodowcy owiec nie są skłonni do działań związanych z przedsiębiorczością. WNIOSKI Sytuacja gospodarstw, perspektywy oraz występujące zagrożenia mają wpływ na działania związane z przedsiębiorczością. Dość sceptyczne postawy prezentowane w okresie akcesji uległy w 2009 roku poprawie. Na usprawiedliwienie niskiej gotowości hodowców owiec do działań związanych z przedsiębiorczością może służyć fakt, iż na rynku pozostali wytrwali rolnicy, traktujący tę działalność często jako hobby. Prowadzili oni swą działalność, w większości przypadków, przez kilkadziesiąt lat. Przestawienie się na inny rodzaj produkcji było utrudnione, głównie z uwagi na wysokie koszty inwestycji czy też obawę o brak wiedzy. Przechodzenie na rentę strukturalną powodowało wymianę pokoleń. Młodzi producenci byli bardziej skłonni do działań określanych jako przedsię-biorcze. Zgłaszali gotowość do podjęcia działalności agroturystycznej, tworzenia grup producenckich, organizowania przetwórstwa czy też sprzedaży bezpośredniej. Poziom przedsiębiorczości i gotowości do takich działań wśród hodowców owiec jest niski. Przejmowanie gospodarstw przez młodych producentów może przyczynić się do podejmowania decyzji innowacyjnych mających na celu poprawę opłacalności produkcji owczarskiej. • • • • • • • Stan i perspektywy rozwoju przedsiębiorczości wśród hodowców owiec 197 Oeconomia 9 (2) 2010 PIŚMIENNICTWO Drucker 1992. Innowacja i przedsiębiorczość. Praktyka i zasady. PWE, Warszawa, 8–24. Grzebyk B., 2005. Stan i perspektywy rozwoju przedsiębiorczości na obszarach wiejskich. [w:] Procesy przystosowawcze przedsiębiorstw agrobiznesu do gospodarki rynkowej, Klepac-ki B. (red.). Wieś Jutra, Warszawa, 239–252. Juchniewicz M., 2000. Planowanie działalności przedsiębiorstwa. Wydawnictwo Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Olsztyn, 10–30. Klepacki B., 2005. Prowadzenie efektywnych gospodarstw owczarskich po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Poradnik dla producentów jagniąt rzeźnych, Niżnikowski R. (red.). TWIGGER Warszawa, 151. Klepacki B., Rokicki T., 2005. Produkcja owiec szansą zwiększenia dochodów dla gospodarstw rolnych. Wieś Jutra, nr 11(87), 37–38. Say 1960. Traktat o ekonomii politycznej, czyli prosty wykład sposobu, w jaki się tworzą, rozdzielają i spożywają bogactwa. PWN, Warszawa, 19. Schumpeter J., 1960. Teoria rozwoju gospodarczego. PWN, Warszawa, 104–120. Skowronek-Mielczarek A., 2003. Przedsiębiorstwo – przedsiębiorczość – rynek. SGH, Warszawa, 214. Sikorska- Wolak I., 2000. Przedsiębiorczość w teorii i praktyce. [w:] Rola małych i średnich przed-siębiorstw w rozwoju obszarów wiejskich, Łęczycki K. (red.). Wydawnictwo Akademii Podlaskiej, Siedlce, 107. Strużycki M., 2002. Zarządzanie małym i średnim przedsiębiorstwem. Uwarunkowania europej-skie. Difi n, Warszawa, 109–113. THE SITUATION AND PERSPECTIVES IN DEVELOPMENT OF SHEEP FARMERS ENTREPRENEURSHIP Abstract. An entrepreneur and entrepreneurship used to be defi ned on many ways. The author has defi ned the entrepreneurship as readiness for changes improving the economic situation. The paper presents results of research conducted within sheep farms in podlaskie province. The research was carried out in 2003–2004 and 2009. The results of 2003–2004 were a basis for comparison of changes in farmers opinions in fi rst years of the EU integra-tion. Sheep farmers’ readiness for changes (entrepreneurial behaviour) was expressed by possibilities of increasing sheep production profi tability. However, a level of entrepreneur-ship of the sheep farmers was low. Nevertheless, taking over farms by young farmers could result in taking up innovation decisions. Key words: sheep breeding, entrepreneurship, European integration, podlaskie province Zaakceptowano do druku – Accepted for print Oeconomia 9 (2) 2010, 199–210 OCENA SYTUACJI FINANSOWEJ GMIN WIEJSKICH iv id Bichon Frise jest wesołą, kochającą i sprawiającą małe kłopoty postacią, którą można podzielić się ze wszystkimi wokół., mają wiele cech pudla zabawkowego, z ich miękkim kędzierzawym płaszczem i zabawkową twarzą. Bichon jest opisywany jako czuły, głupi i łagodny. Wolą być pełnoetatowym towarzyszem, więc nie lubią być pozostawieni sami przez długi czas. Bichony mogą być wyhodowane i przycinane w misia lub rasy, aby uzyskać białą puszystą sierść. Odkryj więcej psów z kręconymi włosami tutaj., Coton de Tulear Cotony mogą mieć miękki i puszysty wygląd, ale są bardziej jak rzepy, ponieważ będą przyklejone do twojego boku, gdziekolwiek pójdziesz. To dlatego, że jedyne, czego chce ten pies, to być przy tobie. Cotonowie są znani ze swojego słodkiego i spokojnego zachowania, ale także z bycia dość inteligentnymi. To sprawia, że są niezwykle elastyczne do rutyny, tak długo, jak można pomieścić to ciekawe stworzenie śledzi cię przez cały dzień., Cockapoo nazwa „cockapoo” jest skrzyżowaniem cocker spaniela i pudla i dzieli najlepsze cechy każdego z nich. są niesamowicie inteligentne i słodkie, dzięki czemu łatwo je trenować i są mile widziane dla każdej rodziny. ich zdolność do znajdowania radości w każdej sytuacji jest zaraźliwa i trudno nie śmiać się z ich głupiego zachowania. A ten gruby futrzany płaszcz?, Będzie potrzebował codziennego szczotkowania i okazjonalnej kąpieli, ale nie jest to strasznie trudne do utrzymania. Havanese Havanese mają największe serce ze wszystkich i są absolutnie zakochani w tobie. jest to uosobienie pieska, ponieważ są przyklejone do twojego boku i szukają ciepłego miejsca do drzemki przez cały czas., są dość przystosowane do Twojego stylu życia, ale Hawańczycy nie lubią być sami i mogą szczekać i wyć podczas Twojej nieobecności, co może utrudnić im życie. Mogą być zbyt nieśmiałe, ale niektóre wczesne szkolenia i socjalizacja może pomóc ograniczyć ich lęk. 5. Pekińczyk Pekińczyk to unikalna rasa pochodząca ze starożytnych Chin, ale jeszcze bardziej unikalna jest ich miękka sierść, która może być formowana w różnego rodzaju wystawne mody., Pekińczycy potrafią być bardzo uparci i tendencję do wymyślania własnych zasad. Nocnik szkolenia, szczekanie, lub szkolenia w ogóle będą wymagać dużo cierpliwości i wytrwałości. Mając to na uwadze, pekińczyki nie są odpowiednie dla rodzin z małymi dziećmi, innych psów lub właścicieli po raz pierwszy. 6. Lhasa Apso Lhasa Apso był kiedyś używany do strzeżenia pałaców królewskich w Tybecie i do dziś nosi ten dumny obowiązek., są to bardzo niezależne psy, które bardzo poważnie traktują pozycję ochrony. Dlatego mogą być bardzo nieuprzejmi dla obcych, a jednocześnie zaciekle lojalni wobec swojej rodziny. jest to rasa o silnej głowie i wymaga konsekwentnego treningu od silnego przywódcy, aby Lhasa wzięła pod uwagę. Ze względu na swoją opiekuńczą naturę absolutnie muszą mieć wczesną socjalizację. Pomimo grubej sierści, te psy nie rzucają się w oczy., Pomeranian czasami zbyt pewny siebie problem-maker (ale to wszystko w dobrej zabawie) Pomeranian jest gwiazda własnego show. można je określić jako pewne siebie, zaciekawione i lubiące być traktowane jak książę (lub księżniczka). Poms to idealny towarzysz do przygody, ponieważ lubią spędzać dni za tobą i naprawdę cieszyć się nowymi doświadczeniami. Pamiętaj, że są wrażliwe na ciepło i muszą się co jakiś czas ochłodzić., ich Puszysta sierść wymaga codziennej konserwacji i szczotkowania, a dla małego stworka mogą zrzucić imponującą ilość włosów. Shih Tzu głównym celem Shih Tzu w życiu jest rozśmieszanie i zazwyczaj im się uda. ich ciekawe, zabawne i sympatyczne atrybuty sprawiają, że są klasowym klaunem. Psy te były pierwotnie hodowane dla towarzystwa, co szybko staje się oczywiste z ich dobrym usposobieniem., Wszystko to razem sprawia, że Shih Tzu idealnie pasuje do Twojego stylu życia. jednak te szczeniaki mogą być dość pobudliwe i pełne energii, więc czas zabawy, spacery, a nawet inny towarzysz Shih Tzu może pomóc spalić tę nadmiar emocji. 9. Pudel zabawkowy być może słyszałeś już, że pudle są niesamowicie inteligentne, a wersja zabawkowa nie różni się od niej. Trening pudla to absolutna radość, a to sprawia, że jest on całkiem kompatybilny z twoją rodziną., ale z całą tą inteligencją mogą być dość uparci w innych obszarach, takich jak szczekanie lub bycie destrukcyjnym. Wiadomo, że są dość hałaśliwe i szczekają w każdym momencie, co ich interesuje. Codzienne treningi, ćwiczenia i stymulacja psychiczna pomogą ograniczyć złe zachowania i zachować zawartość Twojego małego przyjaciela. Yorkshire Terrier Yorki są tą gwiazdą własnego show i wiedzą o tym., uwielbiają pokazywać swoją osobowość i sass, i mogą być dość głupie i zabawne, gdy nastrój uderza. Jednak mogą być wybredne z tym, kto jest dozwolony wokół ich właścicieli, i mogą być nieuprzejme dla obcych lub dzieci. mają również bardzo wysoki popęd zwierzyny, więc każdy mały hałas lub stwór może wprowadzić te psy w szał szczekania (lub pościgu). choć z pewnością mogą być garstką, nie brakuje im miłości do swoich właścicieli. Po prostu miej świadomość, że czasami z całą tą miłością przychodzi zazdrość., średnie puszyste psy American Eskimo inteligentny, czuły i podekscytowany życiem – Amerykański Eskimos to idealny pies rodzinny. są to energiczne i ciekawe psy, które szukają nowych codziennych wyzwań, dlatego potrzebują twojej fizycznej i psychicznej stymulacji. Z całą tą energią i mózgiem nie chcesz, aby te psy się nudziły, lub mogą spowodować destrukcyjne zachowanie., ponadto Eskie są uważane za psy „na rzep” i będą przyczepione do ciebie przez cały dzień, podążając za tobą po domu jak ciekawy Cień. To nie są psy, które można zostawić w spokoju na dłuższy okres czasu. Chow Chow najbardziej floofiest „wszystkich ras, Chow Chow ma niepowtarzalny, uroczy wygląd. ale te psy mogą być niczym innym jak przytulanką, bo wiadomo, że mają bardzo niezależnego ducha., Często są podejrzliwe wobec obcych i innych zwierząt, i są znane jako bardzo opiekuńcze. dzięki wczesnemu szkoleniu i socjalizacji Twoje Chow Chow nauczy się akceptować dzieci i obcych. Ale bez tego wczesnego treningu cierpliwość tego psa będzie cienka. Dlatego, jeśli adoptujesz starszego Chow Chow, jest to zalecane dla starszych rodzin i doświadczonych właścicieli / trenerów., Fiński Lapphund te urocze fuzzballe są rzeczywiście ciężko pracującą rasą pasterzy pochodzącą z Laponia, Finlandia (stąd nazwa). ale Lapphund od tego czasu wycofał się z pasterstwa reniferów i zaczął bardziej komfortowy tryb życia, jakim jest bycie blisko rodziny i przyjaciół. są to niezwykle przyjaźni Towarzysze, a w połączeniu z ich pragnieniem zadowolenia wyróżniają się posłuszeństwem i zwinnością., Wymagają jednak dużo wysiłku i mają silny instynkt szczekania, nie wspominając o tym, że mogą zrzucić imponującą ilość futra. Keeshond Ten pies uwielbia spędzać czas z rodziną i bliskimi. w rzeczywistości Keeshond jest zwierzęciem wysoce społecznym i nie może być pozostawiony sam w każdej chwili. To stanie się bardzo widoczne, ponieważ” rzepy ” na Ciebie i podążają za tobą wszędzie., Ta gruba warstwa również potrzebuje miłości, ponieważ założysz rolkę pełnoetatowej szczotki, aby kontrolować duże ilości wyrzucania. Keeshonds mogą być pyskatą rasą i chociaż mają najlepsze intencje, często szczekają i krzyczą. 5. Owczarek szetlandzki „Shelties” mają długą historię pasterstwa i pracy z rolnikami, dzięki czemu są niezwykle ciężko pracującymi i zaciekle inteligentnymi towarzyszami., nic dziwnego, że te psy zawsze można znaleźć w pierścieniach zwinności i posłuszeństwa. Mają również niekończącą miłość do swojej rodziny i chcą zadowolić swoich właścicieli na każdym kroku. instynkty pasterskie Sheltie są do dziś powszechne i będą miały silne pragnienie szczekania i stada, gdy tylko sytuacja się pojawi. Dużo ćwiczeń i stymulacji psychicznej jest wymagane, aby utrzymać je szczęśliwe i spokojne. duże puszyste psy 1., Owczarek australijski „Australijczycy” są dosłownie zwierzętami imprezowymi. Mają pozornie nieskończone ilości energii i zawsze są gotowi na dobrą zabawę. ich aktywny tryb życia można przypisać rasie pracującej, a oni nadal mają wszystkie swoje instynkty pasterskie. oznacza to, że nie można przegapić dnia ćwiczeń (deszcz lub blask), a prosty spacer nie wystarczy, te psy muszą biegać. nie ma nic bardziej destrukcyjnego niż znudzony Australijczyk, który nie dostał swojego biegu., Aby uzyskać jak najwięcej puchu z Australijskich płaszczy, potrzebujesz dobrej szczotki. Berneński pies górski Berneński to duże, głupie i kochane psy, które chcą spędzić wszystkie swoje czas z rodziną. choć wciąż uważany za rasę pracującą, Berner jest znacznie bardziej przystosowany do spokojnego stylu życia i chętnie zadowala swoich właścicieli. ich inteligencja połączona z chęcią uczenia się sprawia, że są bardzo wytrenowani i szybko dopasują się do twojej rodzinnej rutyny., jedyną trudną częścią posiadania Bernera jest ich rozmiar, który często przekracza 100 funtów. Czasami po prostu nie zdają sobie sprawy, jak duże są i ich głupie zachowanie prowadzi do wypadków, ale to wszystko w dobrej zabawie. Bearded Collie Bearded Collie są znane z bycia dość aktywnymi, inteligentnymi i szczęśliwymi! Ale często mogą być trochę zbyt mądrzy dla własnego dobra, a kiedy się nudzą, będą szukać kłopotów., często to złe zachowanie można ograniczyć za pomocą wielu ćwiczeń i stymulacji umysłowej, w końcu jest to rasa pracująca. W rzeczywistości Collie wyróżniają się posłuszeństwem, zwinnością i rajdem oraz idealnym rozwiązaniem dla właścicieli, aby nadążyć za aktywnym stylem życia swoich psów. 4. Bouvier des Flandres potężny i nieustraszony Bouvier jest prawdziwym sportowcem wśród psów. Pierwotnie były hodowane jako psy pasterskie i robocze w gospodarstwach rolnych., są duże i potężne, czasami ważą do 100 funtów, ale bez problemu potrafią ciągnąć tę wagę na swoich szybkich nogach. Codzienne ćwiczenia są absolutnie konieczne, aby utrzymać ten duży facet treści. pomimo swojej „twardej” postawy, są naprawdę łagodnymi i czułymi istotami w stosunku do swoich bliskich i świetnie radzą sobie z dziećmi, ale nieufnymi wobec obcych i innych psów., Eurasier są to unikalne rasy pochodzące z Niemiec, ale powoli zyskują na popularności. Eurasier jest opisywany jako ciekawy, spokojny, inteligentny i czuły. Chociaż rzadko są agresywne, są dość podejrzliwe wobec obcych i nowych psów – ale niektóre wczesne uspołecznienie może pomóc w ograniczeniu ich nieśmiałości. Eurasier ' S są zakochani w swoich właścicielach, a ich inteligencja ułatwia im szkolenie., Nie wspominając już o tym, że nie są zbyt aktywni, więc ich spokojna postawa czyni je doskonałym domowym zwierzakiem. Ten płaszcz potrzebuje jednak dodatkowej miłości, ponieważ Eurasier ' S są ciężkimi shedderami. 6. Wielkie Pireneje słowo „Wielki” w wielkich Pirenejach nie jest przesadą; nie tylko te psy są piękne, silne i majestatyczne, ale są również świetne fizycznie, stojąc ponad 30 cali i często przekraczając 100 funtów., Pireneje były kiedyś używane w górach do pilnowania owiec, więc często mogą być bardzo uparte i niezależne (jak to ma miejsce w ich naturze). Jednak są również znani ze spokojnego zachowania i oddania rodzinie, co może prowadzić do bycia bardzo opiekuńczym. 7. Leonberger Leonbergery to gigantyczne, głupie psy o różnych osobowościach i zawsze szukają kolejnego kłopotu., z taką wielkością i energią z pewnością mogą być garstką, a ich głupkowata postawa może sprawdzić Twoją cierpliwość w treningu. Dobrą wiadomością jest to, że nadrabiają to zabawnymi wybrykami i niekończącym się uczuciem do swojej rodziny. pomimo swoich komediowych skłonności Leonbergery są dość inteligentne, a przy dużej ilości treningu i ćwiczeń psy te mogą się wyróżniać w zawodach i stać się dobrze wyszkolonym towarzyszem rodziny., Malamute Alaskan Malamute jest silną rasą roboczą, często używaną do sanki, wędrówki i plecaki przez szorstki arktyczny teren. To definicja dużego puszystego psa. ze względu na skłonność do ciągnięcia, kopania, ganiania i rzucania – te psy są garstką w domu rodzinnym. Są bardzo niezależne i potrzeba lat treningu, aby przezwyciężyć ich upór. Biorąc to pod uwagę, ten pies nie jest zalecany dla właścicieli po raz pierwszy., z wielkim puchem jest świetne zrzucanie, w takim przypadku możesz potrzebować najlepszej szczotki do kontrolowania zrzucania. 9. Newfoundland „Newfies” to ponad 150 funtów miłości i gotowi być dużą częścią twojej rodziny. są niezwykle lojalni, spokojni i często są reklamowani jako „delikatny olbrzym”. W rzeczywistości jedynym wyzwaniem dla posiadania Nowej Fundlandii jest ich sam rozmiar, który również przyczynia się do niesamowitej ilości ślinotoku i rzucania., biorąc pod uwagę ich temperament i siłę, są to wszechstronnie uzdolnione psy pracujące, a nawet używane do misji ratunkowych, terapii człowieka lub do przewożenia sprzętu w trudnych terenach. 10. Owczarek staroangielski nie ma wątpliwości, że ten gruby Kudłaty płaszcz, i tak jak sama nazwa wskazuje, ten pies był używany do wypasu owiec z powrotem w dzień. mimo, że nadal jest rasą pracującą, psy te są dość zadowolone z prowadzenia bardziej komfortowego stylu życia., Są to czułe, entuzjastyczne i zaciekle inteligentne psy. Mieszaj to wszystko z pragnieniem zadowolenia swoich właścicieli, a masz psa, który jest gotowy, aby być twoim towarzyszem na całe życie. 11. Rough Collie podobnie jak można oczekiwać od Lassie, Rough Collie są lojalni, inteligentni i zawsze szukają potencjalnego zagrożenia. Są opiekuńcze, ale nie agresywne, co czyni z nich świetnego psa strażniczego., pomimo obowiązku strzeżenia, Rough collie są dość wrażliwe emocjonalnie i czasami nieśmiałe. Szybko przekonasz się, że są one dostrojone do twoich emocji i reagują zgodnie z tym, jak się czujesz, co czyni je szczególnie dobrymi psami terapeutycznymi. Nie trzeba dodawać, że Rough collie wygrywa nagrodę dla najbardziej przyjaznego rodzinie psa. 12. Samoyed Jeśli szukasz dużego, białego, puszystego psa, nie szukaj dalej., Samoyed ' s to sympatyczna, szczęśliwa i często „gadatliwa” rasa psów, która sprawi, że będziesz się uśmiechał. Są najszczęśliwsi, gdy są z rodziną, i nie trzeba być samemu. są również znane z dużej ilości energii i zawsze są gadatliwe z asortymentem szczekania, wycia i chrząkania. może to być problemem dla niektórych rodzin, ponieważ znudzony Samoyed stanie się hałaśliwy i destrukcyjny. Jeśli możesz pomieścić ich aktywny tryb życia i stałą potrzebę „rozmowy”, to znajdziesz się z sympatycznym towarzyszem., Mastif tybetański ważący do 175 funtów i stojący 30 cali wysokości, Mastif tybetański to bestia. Nic dziwnego, że mastify te były używane przez wieki do ochrony żywego inwentarza. wbrew pozorom bestia ta ma ogromne serce i potrafi być bardzo miła i milusińska wobec właścicieli. Są ciche, cierpliwe i chcą spędzać cały dzień z rodziną. zdobycie psa tak dużego wiąże się z kilkoma przeszkodami., Szkolenie i socjalizacja od najmłodszych lat jest absolutnie niezbędne. Chcesz, aby twój Mastif czuł się komfortowo wśród dzieci, innych zwierząt domowych i nieznajomych. Ale ta rasa jest znana jako bardzo uparta, a posłuszeństwo nie jest na szczycie ich priorytetów.

znajdź psa wśród owiec